Ekologija

Ekologija je važna oblast djelovanja NVO CEORA. Centar za obrazovanje, razvoj i afirmaciju (NVO CEORA) kroz jedinstven pristup promoviše ekologiju kao nauku koja proučava životnu sredinu, odnose između živih bića, njihov uticaj na okoliš te utjecaj tog okoliša na njih.

“Zemlju nismo naslijedili od svojih predaka, već smo je posudili od svoje djece.” Indijanska poslovica

Ekologija i ekološke zakonitosti imaju ogroman značaj za savremenog čovjeka. Adekvatnim poznavanjem ekologije čovjek može koristiti prirodu za svoje potrebe, a da istovremeno bitno ne naruši sklad prirodnih odnosa u njoj.

S tim u vezi, NVO CEORA se zalaže za usvajanje ekološkog načina razmišljanja i djelovanja.

Da bi tome doprinijela, NVO CEORA organizuje projekte, edukacije i radionice koji imaju za cilj afirmaciju ekologije kao “prirodne ravnoteže” u kojoj ljudska bića imaju koristi od prirode, ali isto tako imaju i obavezu štititi prirodu i tako osigurati kontinuitet resursa za buduće generacije.

Posebnu pažnju NVO CEORA posvećuje projektima koji imaju za cilj korištenje Informacijsko komunikacijskih tehnologija (ITC) u optimizaciji iskorištavanja raspoloživih prirodnih i drugih resursa, razvoj ekološke inovativnosti, promocija održivog razvoja i “Pametnih gradova”.

Sastavni dio Statuta Nevladine organizacije Centar za obrazovanje razvoj i afirmaciju (NVO CEORA) čini Anex I Konvencije o pristupu informacijama u učešću Javnosti u odlučivanju i pristupu pravdi u okolišnim pitanjima donesenoj u Aarhusu Danska 1998.godine.

Radimo na ekološkom obrazovanju djece, mladih i odraslih, obrazuje ih o održivom razvoju, zaštiti okoliša, očuvanju i racionalnom korištenju prirodnih resursa, a samim time i očuvanju zdravlja pojedinaca.

Šta je ustvari ekološka kultura?

To je splet procesa i pojava pojedinca i grupe koji su usmjereni prema prirodi, prema odnosima u životnoj sredini, radnim navikama, ekološkom odgoju, čuvanju zdravlja i poboljšanju svijesti i kvaliteta života uopšte.

Ekološka kultura je dio opšte kulture i to je poseban kvalitet kod čovjeka u odnosu prema prirodi i živim bićima u cjelini.

Ona je dio svakodnevnog života, a njen glavni dio je razvijanje i ekološke svijesti.

Ekološka svijest gaji i uključuje spremnost svakog pojedinca da živi u skladu s prirodom kroz kulturu stanovanja, čuvanja i održavanja zelenih površina, održavanju opšte higijene prostora i okruženja u kojem živi, gajenju cvijeća, održavanju izletišta, u izgradnji urbane kulture kao i odgovornosti prema prirodi i hortikulturi.

Ekološka informisanost je veoma važna, jer označava koliko su građani uopšte upoznati sa ekološkim problemima, pojavama, biodiverzitetu i njihovoj ugroženosti, kao i o značaju okoline u kojoj živimo, i održavanju njene čistoće i ravnoteže u njoj.